Edebiyata girelim biraz da. Schachnovelle, Stefan Zweig'in eşsiz eseri. ''Satranç'' yani Türkçesi. Başlığı şekilli dursun, artistlik olsun diye öyle koymadım; olur da bir gün oyun hakkında da bir şeyler yazarım, karışmasın diye düşündüm. Ayrıca hesap vermek zorunda da değilim. Geçtim.
İnsan psikolojisini yemiş yutmuş bitirmiş, beynin işleyişini çözümlemiş Stefan Zweig eserinde. Bunu yaparken Nasyonal Sosyalizm'in kirli yüzüne değinmeyi de ihmal etmemiş. Değinmek kelimesi hafif kaçtığından şöyle de söyleyebilirim, belki de bu olağanüstü hikayenin yazılış amacı işbu ''değinme'' işlemidir, kim bilir...
Kitabın konusu üzerinde çok fazla durmak istemiyorum, zira hakkında hiçbir şey bilinmeden okunması isabet olacak türden bir öykü bu. Mümkünse kitabın arka kapağı dahi okunmamalı, 20 sayfa ileride ne olacağını bilerek okuyunca işin zevki kaçıyor.
Çok farklı bir bakış açısıyla yazılmış, olağanüstü bir eser. Tek handikapı, çok kısa. Keşke okumamış olsaydım, şimdi başlasaydım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder